Choroba Dupuytren`a

Choroba Dupuytren’a to patologiczne pogrubienie powięzi na dłoniowej powierzchni ręki i mogące obejmować również palce.

Przyczyna powstawania tej choroby nie jest dokładnie wyjaśniona. Wiadomo, że czynniki genetyczne, mikrourazy ręki oraz pewne zawody predysponują do jej wystąpienia.

Choroba dotyczy najczęściej palca V, IV oraz kciuka.

W postaci mniej zaawansowanej objawia się wyczuwalnym pogrubieniem pasm bądź guzków w obrębie rozcięgna dłoniowego nie powodującym przykurczu palców. W postaciach bardziej zaawansowanych, przykurcz palców jest obecny i może znacznie i trwale upośledzać prawidłową funkcję ręki. Jeśli pogrubiałe i przerośnięte pasma rozcięgna dłoniowego uciskają nerwy mogą także wystąpić dolegliwości bólowe i zaburzenia czucia na palcach. Postęp choroby jest trudny do przewidzenia i uzależniony jest od czynników indywidualnych. Z czasem osoby dotknięte tą chorobą miewają trudności w czynnościach takich jak mycie, noszenie rękawiczek, powitalny uścisk dłoni, wkładanie rąk do kieszeni.

Sposób leczenia zależy od stopnia zaawansowania choroby.

W postaciach mało nasilonych tj. bez przykurczu palców i dolegliwości zalecane jest postępowanie zachowawcze. W bardziej zaawansowanych stadiach tj. z przykurczem palców i dolegliwościami możliwe są obecnie 3 sposoby leczenia:

  • zastrzyk z kolagenazy i mechaniczne przerwanie przykurczających pasm,
  • ścieńczenie przerośniętych pasm igłą iniekcyjną (rigotomia) z przeszczepem własnej tkanki tłuszczowej
  • chirurgiczne usunięcie przerośniętych pasm rozcięgna dłoniowego.

W czasie przedoperacyjnej konsultacji po zebraniu informacji, zbadaniu chorego Dr Pietrasik proponuje najlepszy w danym przypadku sposób leczenia, gdyż nie u wszystkich chorych w/w metody mogą być równie skuteczne. Omówione są także w czasie tego spotkania możliwe powikłania i spodziewane efekty leczenia.

W zależności od przyjętej metody leczenie choroby Dupuytren’a przeprowadzane jest w znieczuleniu miejscowym (iniekcja kolegenazą, ścieńczenie igłą z przeszczepem tłuszczu) lub blokadzie regionalnej nerwów ręki (usunięcie chirurgiczne).

Pacjent opuszcza klinikę w dniu zabiegu.

Po leczeniu konieczne jest unieruchomienie ręki w łusce grzbietowej i elewacja kończyny do zagojenia ran co zwykle trwa 2-3 tygodnie. Po tym okresie wskazane jest podjęcie ćwiczeń rehabilitacyjnych usprawniających rękę i podtrzymujących efekt leczenia.

Powrót do normalnej aktywności fizycznej operowanej kończyny uzależniony jest od zastosowanej metody i waha się w przedziale od 1 do 3 miesięcy.

WSKAZANIA:

PRZECIWWSKAZANIA:

Zapisz się na wizytę już dziś!

© 2017 Klinika Krajewski. All Rights Reserved.